U 2025. godini, francuski grad Aix-en-Provence pokreće ambiciozan kulturni program pod nazivom Cézanne 2025, čime ne samo da obeležava vezu sa jednim od najvažnijih slikara modernizma, već pokušava da reaktualizuje njegovu prisutnost kao kulturnog temelja regiona. Kroz seriju izložbi, restauratorskih poduhvata i edukativnih događaja, grad se simbolično i institucionalno „ponovno spaja“ sa Paulom Cézanneom – umetnikom čiji su pejzaži, svetlost i volumen nerazdvojivi od provansalske zemlje iz koje je potekao.
Najznačajniji događaj ovogodišnje sezone je otvaranje Cézanneove porodične kuće, Bastide du Jas de Bouffan, nakon višegodišnje restauracije. Ova vila iz 18. veka, u vlasništvu porodice Cézanne od 1859. do 1899. godine, po prvi put je dostupna javnosti u celosti. Posetioci sada mogu ući u umetnikov prvi atelje, prošetati kroz kuhinju njegove majke, hodnicima porodičnog doma, kao i kroz vrtove površine pet hektara. Tokom radova, konzervatori su otkrili i restaurirali muralne fragmente iz Cézanneove rane faze, uključujući alegorijske prikaze i portrete – dela za koja se verovalo da su izgubljena.
U istom periodu, Musée Granet otvara veliku izložbu Cézanne au Jas de Bouffan (28. jun – 12. oktobar), koja okuplja oko 130 dela nastalih tokom umetnikovog boravka u bastidi. Među njima su portreti članova porodice, mrtve prirode, pejzaži i crteži koji prikazuju Jas kao eksperimentalni prostor Cézanneove umetničke evolucije. Izložba je realizovana u saradnji sa vodećim svetskim institucijama – uključujući Musée d’Orsay, MoMA, Metropolitan Museum i londonsku Nacionalnu galeriju – i predstavlja najobimniju retrospektivu Cézanneovog rada u njegovom rodnom gradu još od 2006. godine.
Pored toga, program Cézanne 2025 uključuje i brojne prateće događaje: od edukativnih radionica za decu i VR rekonstrukcija ranih izložbi, do gastronomskih inicijativa inspirisanih umetnikovim svakodnevnim životom. Najavljeno je i osnivanje istraživačkog centra u okviru bastide, koji će služiti kao mesto za autentifikaciju dela, proučavanje slikarskih tehnika i multidisciplinarna istraživanja.
Simbolika ove godine leži i u geografiji: Cézanne je sahranjen na jednoj strani planine Sainte-Victoire, koju je slikao više od 80 puta; na suprotnoj strani leži Pablo Picasso, koji je kupio zamak Vauvenargues kako bi „posedovao“ komad te iste planine, nazivajući Cézannea svojim jedinim pravim uzorom. Kao što su svetlost Provanse i krševita tekstura Sainte-Victoirea utkane u Cézanneov slikarski jezik, tako je i kulturna topografija Aix-en-Provencea neodvojiva od umetnikovog nasleđa. Cézanne 2025 predstavlja pokušaj da se to nasleđe ne posmatra kao muzejski relikt, već kao živa, prostorno i konceptualno aktivna memorija – između slike, mesta i pogleda.