Nju Orleans je grad koji živi od svojih duhova, a njegova arhitektura je savršena scenografija za priče o prošlosti. Ali kada se jedna mračna, napuštena kuća transformiše u luksuzni butik hotel, rezultat je prava taktilna arhitektura koja briše granice između istorije i modernog eskapizma.
Burna istorija jedne vile
Zgrada izgrađena 1857. godine u prepoznatljivom grčkom preporodnom stilu, smeštena u čuvenom Garden Districtu, nosi zvanično ime Harris-Maginnis kuća. Prvi vlasnik, bogati trgovac pamukom, preminuo je od žute groznice nedugo nakon useljenja.
Njegov naslednik stradao je od udara groma, a naredne decenije donele su podjednako bizarne obrte. Kuća je jedno vreme služila kao štab Crvenog krsta tokom Drugog svetskog rata, a kasnije su je obeležili imitatori Tine Tarner i jedna spektakularna racija FBI-a pre pet godina.
U dvehiljaditim, ovo zdanje radilo je kao pansion poznat na lokalnim turama duhova, zahvaljujući svojim ekscentričnim tematskim sobama. Zbog te specifične atmosfere, imanje je više puta proglašavano za jedno od najboljih mesta u Americi za spavanje sa duhovima.
Dizajnerski preporod i quiet luxury
Ove jeseni, nakon višemilionske restauracije pod vođstvom lokalne investicione firme ERG Enterprises, objekat je doživeo svoju najelegantniju reinkarnaciju. Sada nosi ime The Whit, u čast pesnika Volta Vitmana koji je jedno vreme živeo u ovom gradu.
Transformaciju u butik hotel sa petnaest soba potpisuju Logan Killen Interiors i arhitekta Šejmus Megvajer iz studija Cicada. Autentični detalji poput plafona visokih skoro pet metara, prepoznatljive verande i masivnih flutastih stubova pažljivo su sačuvani, stvarajući prostor sa autentičnom patinom.
Tamne, ćumurasive boje zidova, mermerni kamini i floralne tapete u trpezariji čine savršen balans između viktorijanske estetike i savremenog, mračnog luksuza. I naravno, svaka soba sada nudi nivo komfora koji daleko prevazilazi njene dosadašnje inkarnacije, nudeći pravo utočište u srcu grada.
Ovaj dizajnerski podvig dokazuje da istorijske zgrade ne moraju ostati zarobljene u svojoj mračnoj prošlosti da bi zadržale autentičnost. Ponekad je potrebno samo vizionarsko rešenje da bi se ukleta zgrada pretvorila u ultimativni statement komad savremenog ugostiteljstva.