Pokušajte da odgovorite na jednostavno pitanje: odakle je Šuma Čovjek? Iz Švajcarske? Bosne? Alžira? Sa Balkana? Verovatno je najtačniji odgovor – pomalo odsvuda. I upravo u tome leži najzanimljiviji deo priče o bendu koji ove jeseni prvi put stiže u Srbiju.
Šuma Čovjek nastao je kao rezultat transkulturne saradnje muzičara različitog porekla, a ono što bi kod nekog drugog benda moglo da ostane samo zanimljiva biografska činjenica, kod njih je postalo osnova čitavog muzičkog identiteta. Balkanski pop-rock susreće se sa orijentalnim melodijama, repom i snažnim brass aranžmanima, dok se kroz pesme smenjuju različiti jezici.
I zato pitanje odakle dolazi ova muzika vrlo brzo postaje manje važno od pitanja – šta se događa kada prestanemo da insistiramo na tome da muzika uopšte mora da pripada samo jednom mestu?
Kada različiti jezici postanu isti jezik
U centru benda su pevači Ivica Petrušić i Hafid Derbal, dok aranžmane oblikuje pijanista i producent Manuel Wülser. Pesme funkcionišu kao svojevrsni dijalozi dvojice vokala, a njihove različite jezičke i kulturne pozadine ne pokušavaju da se sakriju ili uklope u jedan dominantan izraz. Naprotiv, upravo iz njihovog susreta nastaje zvuk Šuma Čovjeka.
Francuski, hrvatski/bosanski i arapski prirodno se smenjuju unutar njihovih pesama, dok su kroz njihov rad prisutni i drugi jezici. Ne morate nužno da razumete svaku izgovorenu reč da biste razumeli emociju pesme – što je možda i najbolji argument protiv ideje da muzika mora da govori samo jednim jezikom da bi pripadala publici.
Slično je i sa žanrovima. Melanholične balade kod njih stoje pored ritmičnog pop-rocka, repa, orijentalnih uticaja i naglašenih duvačkih deonica. Umesto da odaberu jednu od tih stvari kao svoj identitet, Šuma Čovjek ih pušta da postoje istovremeno.
Granice koje postoje samo dok ih ne pomerimo
Možda zato nije slučajno što je prvi album benda iz 2018. dobio naziv No Man’s Land. Singl „Bouge ton cœur“ sa tog izdanja bio je među najemitovanijim pesmama na švajcarskom radiju SRF 3 te godine, a bend je kasnije nastupao na festivalima kao što su Montreux Jazz Festival, OpenAir St. Gallen, Zermatt Unplugged i Rock Oz’Arènes.
Njihov rad se, međutim, ne zaustavlja na ideji spajanja kultura radi zanimljivog zvuka. U tekstovima otvaraju društvene teme, ali i lične priče, odnose i univerzalna životna pitanja. Važan deo njihove filozofije jeste i interakcija – između članova benda, između izvođača i publike, ali i između pojedinca i društva.
Zbog toga Šuma Čovjek možda najbolje funkcioniše upravo kao odgovor na pitanje iz naslova. Muzika, naravno, može da nosi trag mesta iz kojeg dolazimo. Može da sačuva jezik, ritam, melodiju i iskustvo. Ali ne mora zbog toga da ostane zatvorena unutar njegovih granica.
Šuma Čovjek uzima sve te tragove i od njih pravi nešto novo – ne brišući razlike, već dopuštajući im da postoje zajedno.
Šuma Čovjek prvi put u Srbiji
Ovog novembra publika u Srbiji prvi put će imati priliku da ih čuje uživo. Turneja vodi bend kroz četiri grada: 12. novembra u Zappa Bazu u Beogradu, 13. novembra u Bajku 013 u Pančevu, 14. novembra u Ummus u Kragujevcu i 15. novembra u Gerilu u Novom Sadu. Datumi su navedeni i na zvaničnom sajtu benda.
Možda je baš koncert najbolje mesto da se proveri njihova ideja u praksi. Desetine različitih životnih priča nađu se u istoj prostoriji, pred muzikom koja sama odbija da izabere samo jednu zemlju, jedan jezik ili jedan žanr.
Jer Šuma Čovjek možda jeste nastao između Švajcarske, Bosne i Alžira, ali njihova muzika postavlja mnogo zanimljivije pitanje: da li zaista moramo da odlučimo kome pripada da bismo mogli da je razumemo?